من قدیمی بودم پلی با سی و سه چشمِ گریان وقتی از من میگذشتی قصری آتش گرفته که ویرانیاش را تماشا کردی و رفتی مقبرهی پادشاهان که هُرم سینهی بردهها هنوز درونش زبانه میکشد دیواری چینخورده دور خودم کناره جادهی مفروش پروانههای مرده افسوس حتی نسیم بال پروانهای میتوانست به حالم بیاورد من قدیمی بودم تو فردا از من که میگذری از حالم چه میدانی ؟

هرگز نمی توان

گل زخم های خاطره ای را ز قلب کَند

که در این سیاه قرن

و عشق

آنقدرها هم که فکر می کردیم

عادلانه نبود

زن همسایه عاشق شد

پیراهن بلندتری دوخت

من عاشق شدم

گریه های بلند تری سر دادم

در عصر ما

همه

همیشه

دير می رسند.....

یکی به اتوبوس

یکی به قطار

یکی

به یکی......